Van nature ontwikkelen kinderen zich door te bewegen èn door bewegingen waar te nemen. In mijn begeleiding ga ik ervan uit dat elke vorm van ontwikkeling mogelijk is door in beweging te komen. Soms fysiek, met je lijf, maar ook mentaal, door denkpatronen te doorbreken, je gedachten te sturen en zo een stap vooruit te maken en een blokkade te overwinnen.
Stressmomenten komen voor in ieders leven, ook in dat van kinderen. De oorzaken zijn divers en vaak ook ongrijpbaar; verdriet, angst, boosheid en blijdschap, ook wanneer ze niet zichtbaar lijken te zijn, zal uw kind er iets van meekrijgen. Kinderen zijn veel meer dan volwassenen ingesteld op waarnemen en aanvoelen. Wanneer uw kind zich onvoldoende gehecht voelt, of naar uw idee onvoldoende gehecht is, weinig geaard lijkt te zijn, er iets verdrietigs plaatsvindt (zoals een scheiding of verlies van een dierbaar persoon), wanneer werk- en spelsituaties oncontroleerbaar worden (bijvoorbeeld doordat uw kind zelf of anderen de lat voor uw kind te hoog leggen) of uw kind op sociaal-emotioneel gebied de anderen niet kan bijbenen, kortom, door allerlei uiteenlopende zaken die vaak niet met het oog waarneembaar zijn, zal de spanning bij uw kind zich (vaak ongemerkt) opbouwen. Over het algemeen worden dit soort momenten zowel voor u als voor uw kind ongemerkt door uw kind opgeslagen en komen deze pas veel later aan het licht door slapeloosheid, angstig of agressief gedag, rusteloosheid, passiviteit, huidklachten zoals eczeem, tics zoals de onderlip stukbijten, etc.. Wanneer blokkades ruimte in gaan nemen, wordt het steeds moeilijker en op den duur onmogelijk om jezelf te kunnen zijn, nieuwe informatie op te nemen en zien we dat de ontwikkeling op den duur vaak stagneert.
Het is dan voor kinderen ook erg belangrijk om in een zo vroeg mogelijk stadium te leren met dit soort situaties om te gaan. Achteraf blijkt vaak dat ouders al langer het idee hadden dat er iets met hun kind aan de hand was.